Category Archives: προσωπική ποίηση

Γκρεμοί και ρέματα

  Επίμονο νερό. Είναι χουφτωμένο από πέτρινα πλοκάμια. Δικό τους. Απελπιστικά δικό τους και κρύο. Οσο τα γδέρνει, κοχλάζει από πόνο. Οσο τα μαλακώνει, διαλύεται. Από τον ουρανό χαμηλώνει στο χώμα. Από τα πουλιά, στα σκουλήκια. Ο χρόνος κατεβάζει τα … Συνέχεια

Βαθμολογία:

Posted in προσωπική ποίηση | Σχολιάστε

700 Θεσπιείς

Όταν περνούν τα παλληκάρια στ’ αγώγια και τις άσκησες με τα χαλκιά ‘ρματα ζωσμένοι, μία κουβέντα να την πουν, στεγνή, χωρίς πλουτίσματα, αναμετάξυ τους, προτού τους φάνε οι Ούρμιοι στης μάχης της ανάγγελτης τα μερικά στενά, σπάζουν οι πόρτες των … Συνέχεια

Βαθμολογία:

Posted in προσωπική ποίηση, λογοτεχνία | Σχολιάστε

Ο τσιγγάνος με την κιθάρα

Κοίταξε τις χορδές πάνω στο ξύλινο μελί Γνώριμη η φωνή τους, όπως της μάνας που τον γέννησε. Ανακούρκουδα αγκιστρωμένος επάνω της με μια πεθυμιά, που σκότωνε, στα μάτια. Φάνταζε η κιθάρα του σα βρύση νερό φαρμακωμένο μετά την πορεία. Σα … Συνέχεια

Βαθμολογία:

Posted in προσωπική ποίηση, λογοτεχνία | Σχολιάστε

ΑΦΟΜΟΙΩΣΗ

Κοίταξε κείνο το τοίχο και σκέφτηκε πως κάποτε ήξερε. Η ψυχή του τόλεγε μ εκείνη την άγρια λαχτάρα γι ανάσα, γι απόλαυση, γιατί έτσι ήθελε! Ηξερε, ότι αυτό που έβλεπε ήτανε τοίχος. Ενας τοίχος απλός από τσιμέντο και πέτρα, όπως … Συνέχεια

Βαθμολογία:

Posted in προσωπική ποίηση | Σχολιάστε

ΑΧΝΑΡΙΑ

Βαθμολογία:

Posted in προσωπική ποίηση, λογοτεχνία | Tagged | Σχολιάστε

Δυό αράδες ολόκληρη η ζωή μου.

Με πεταλούδες λογάριαζα τις μέρες των χρόνων. Κόκκινες, κίτρινες, απειρόχρωμες μικρές πεταλούδες ξεθαρρεμένες στον ήλιο μου, μ’ ελιγμούς στο φτερούγισμα. Αφηνα ήσυχα,σα λιγωμένο νεράκι της πηγής πεθυμιές και ονείρατα και σύγκρουσες της ψυχής  κι ελπίδων περάσματα ανάκατα, αδιαχώριστα να γλυστρήσουν στο διάβα μου. Δάγκωνα … Συνέχεια

Βαθμολογία:

Posted in προσωπική ποίηση | Tagged | Σχολιάστε

Πώς να κοιμηθώ;

Πώς να κοιμηθώ; Και πώς μαζί στον ύπνο μου και σε να πάρω, χελιδόνι μου;

Βαθμολογία:

Posted in προσωπική ποίηση | Σχολιάστε