Πάει

Χάδι μου ξεχασμένο πως σε ξεγέλασαν; 

Όση ομορφιά καμάρωναν στην θωριά σου,

Την  ξέφτισαν. Όση αρχοντιά, την γυρίσαν ποδόμακτρο. Τους κοιτάω στα ίσια να ζητήσουν συγγνώμη, μα το κεφάλι εχει κατέβει στα σκέλια και η καρδιά έχασε τις αισθήσεις. Δεν θα σωθείς. Δεν θα ελπίσω. Αυτό που χάθηκε περαστικό ήταν και πάει…

Advertisements

About Αθηνά Αλεξοπούλου Παππά

Φιλόλογος, ζωγράφος, αγιογράφος
This entry was posted in παραμύθια. Bookmark the permalink.

σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s